Dictator Simulator: 1984 — προσομοίωση εξουσίας στο γραφείο του δικτάτορα
Όλο το παιχνίδι γίνεται γύρω από ένα μόνο τραπέζι. Παίζεις ως ο Γκατσκολκα, ένας γερασμένος ηγέτης της φανταστικής ανατολικοευρωπαϊκής χώρας Γκραντάρ, με χρονιά το 1984. Στο γραφείο μπαίνουν διαδοχικά υπουργοί, στρατηγοί, απλοί πολίτες και μαυραγορίτες. Ο καθένας φέρνει ένα αίτημα ή μια πρόταση, κι εσύ πατάς «έγκριση» ή «απόρριψη». Άλλες κινήσεις δεν υπάρχουν — ούτε χτίσιμο ούτε χάρτης, μόνο ένα ρεύμα αποφάσεων. Αν θες το αντίθετο, δηλαδή να στήνεις τη χώρα με κτίρια και στρατεύματα, αυτό γίνεται στο Forge of Empires.
Τέσσερις μπάρες που δεν πρέπει να μηδενίσεις
Κάθε απόφαση επηρεάζει τέσσερις δείκτες: τον πληθυσμό, το ταμείο, την ισχύ του κράτους και το επίπεδο ζωής. Αρκεί να πέσει έστω ένας στο μηδέν και το καθεστώς καταρρέει, η παρτίδα τελειώνει. Η παγίδα είναι ότι η αποτυχία πάει και προς τις δύο κατευθύνσεις. Πολύ ήπιες αποφάσεις οδηγούν σε ανατροπή, ενώ οι πολύ σκληρές φέρνουν εξεγέρσεις. Γι’ αυτό μία μόνο τακτική δεν δουλεύει: πρέπει να εναλλάσσεις δωροδοκία, παραχωρήσεις και πίεση. Το να κρατάς πολλές μπάρες ταυτόχρονα ισορροπημένες χρειάζεται και στο Elvenar, αλλά εκεί μιλάμε για ειρηνική ανάπτυξη μιας πόλης, χωρίς τον κίνδυνο να χάσεις τα πάντα σε μία κίνηση.
Η κόρη και τα αιτήματά της
Ξεχωριστή πηγή προβλημάτων είναι η κακομαθημένη κόρη του, που μπαίνει στο γραφείο ανάμεσα στους επισκέπτες. Ζητάει ιδιωτική σχολή μπαλέτου, ακριβά αυτοκίνητα, ακόμη και φάρμα με κατσαρίδες. Δεν συμφέρει να της λες όχι συνεχώς: ανάμεσα σε γελοίες απαιτήσεις μπορεί να κρύβεται καμιά ιδέα που όντως κάνει καλό.